Kara-klasse | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Geschiedenis | ||||
Werf | 61 Kommunara Zwarte Zee Scheepswerf | |||
In de vaart genomen | 1969 | |||
In dienst | 1971 | |||
Status | 7 gesloopt | |||
Algemene kenmerken | ||||
Lengte | 173,2 m | |||
Breedte | 18,6 m | |||
Diepgang | 6,7 m | |||
Deplacement | 9.900 ton | |||
Voortstuwing en vermogen | 4 gasturbines, twee schroeven, 120.000 pk | |||
Vaart | 32 knopen | |||
Bemanning | 380 koppen | |||
Bewapening | 2× 4 SS-N-14 Silex anti-onderzeebootraketten 2 dubbele SA-N-3 Goblet SAMlanceerders 2 dubbele 76 mm dual-purpose kanonnen 4× 30 mm AK-630 CIWS 2 RBU-1000 anti-onderzeebootraketlanceerders 24× SA-N-6 Grumble SAM-raketten (Azov) | |||
Vliegtuigen en faciliteiten | 1 Kamov Ka-25 'Hormone-A' | |||
|
De Kara-klasse is de NAVO-codenaam voor een klasse van geleidewapenkruisers uit de Sovjet-tijd. De Sovjet aanduiding is Project 1134B Berkut B (Russisch: Большие противолодочные корабли проекта 1134-Б).
Deze schepen waren uitgebreidere versies van de Kresta-klasse met gasturbinemotoren en verbeterde commando- en controlefaciliteiten. Deze schepen zijn puur voor de onderzeebootbestrijding, maar slechts met één helikopter uitgerust, waardoor hun capaciteit beperkt is. De schepen werden gebouwd door de 61 Kommunar Scheepswerf in Mykolajiv aan de Zwarte Zee.